Իմ հարցազրույցում ես անդրադարձել իմ նկատմամբ հարուցված նոր քրեական գործի և երկիրը լքելու արգելքի հարցերին։
Իմ նկատմամբ հարուցված գործը, ըստ իս, աբսուրդային է։ Մեղադրանքի միակ հիմքը 2004 թվականին կառավարության կողմից կայացված որոշման վավերացումն է, որը ես որպես նախագահ կատարել եմ։ Չվավերացնելու տարբերակը Սահմանադրությունը չէր նախատեսում։ Իրականում, դա այն ժամանակվա կառավարության ամենից լավ որոշումն էր, որովհետև այդ որոշման շնորհիվ փրկվեց թենիսի զարգացման հեռանկարը։ Հակառակ դեպքում, այդ տարածքում, հավանաբար, մինչև այսօր մի քանի 20-հարկանի շենք կկառուցեին։
Անդրադառնալով երկիրը լքելու արգելքին և դրանից անմիջապես հետո «Զվարթնոց» օդանավակայանում նկարահանված տեսանյութի արտահոսքին՝ դիտարկում եմ դա որպես անվտանգային խնդիր։ Իմ համար, մարդ որն ասում է, որ խնդիր չկա և ԱԱԾ աշխատող ինքն է որոշում, ինչ արտահոսք տալ, ինչ չտալ, այդ մարդը պետք է աշխատի կառավարության պահակ, այլ ոչ թե կառավարության ղեկավար։ Սա ուղղակի արտառոց դեպք է։ Ամեն մի քաղաքացի պետք է նաև մտածի, թե ի՞նչ աստիճանի է իր անձնական կյանքը պաշտպանված Հայաստանի Հանրապետությունում։
Փաստաբան Արամ Օրբելյանը նշել է, որ ԿԸՀ-ին ներկայացված միջնորդության մեջ, որով ինձ անձեռնմխելիությունից զրկելու և նկատմամբ քրեական հետապնդում հարուցելու պահանջ էր ներկայացվել, որևէ հանցագործություն նկարագրված չէ։ Գործը վերաբերում է 2004 թվականին կատարված գործարքի, որը հաստատել է ՀՀ կառավարությունը, որը որևէ կերպ չի վիճարկվել, և որի հետ ես կամ իմ ընտանիքի անդամները որևէ առնչություն չունեն։
